به گزارش خبرگزاری حوزه، آیا اسرائیل یک دولت مستقل است یا پروژهای استعماری با پشتیبانی همهجانبه غرب؟ درک درست از ماهیت رژیم صهیونیستی، کلید فهم بسیاری از معادلات پیچیده منطقه غرب آسیاست. مرتضی غرسبان در یادداشتی تحلیلی در نشریه «موکب»، ریشههای استعماری اسرائیل، نقش آن بهمثابه پادگان نظامی غرب و نفوذ لابی صهیونیستی در تصمیمسازیهای واشنگتن را بررسی کرده و نشانههای افول این پروژه مصنوعی را برمیشمارد. در ادامه متن کامل و نسخه پیدیاف این نشریه در دسترس علاقهمندان قرار گرفته است.
ریشه استعماری اسرائیل:
موجودیت رژیم صهیونیستی نه از دل یک حق تاریخی، بلکه از متن مهندسی استعماری غرب و با حمایت مستقیم قدرتهای غربی زاده شد. در تاریخ معاصر، این رژیم هیچگاه یک دولت عادی و مستقل نبوده است؛ بلکه از آغاز، پروژهای امنیتی-سیاسی برای تثبیت منافع آمریکا و اروپا در قلب جهان اسلام به شمار میرفته است. از اینرو باید ، موجودیت اسرائیل را نه صرفاً یک «کشور»، بلکه پادگانی پیشرفته برای صیانت از نظم آمریکایی ـ غربی در منطقه دانست.
پادگان غرب آسیا:
در همین چارچوب، اسرائیل در منطقه غرب آسیا نقش یک پادگانی نظامی دائمی را ایفا میکند؛ پادگانی که کارویژهاش نه همزیستی، بلکه اشغال، بازدارندگی تحمیلی، جاسوسی، بیثباتسازی و جنگافروزی در منطقه است. هر جا منافع آمریکا اقتضا کرده، اسرائیل بازوی اجرایی او بوده است.
نفوذ در واشنگتن:
با این حال، ماهیت اسرائیل به همین نقش نظامی محدود نمانده است. در دهههای اخیر، این رژیم از «پادگان منطقهای» به لابی نفوذی در ساختار سیاسی آمریکا نیز تبدیل شده است.
صهیونیسم توانسته با شبکههای مالی، رسانهای، حزبی و فشار سازمانیافته، بر لایههای مختلف تصمیمسازی در واشنگتن اثر بگذارد. در این میان، ترامپ یکی از آشکارترین نمونههای همسویی کامل با خواست لابی صهیونیستی بوده است؛ دولتی که با انتقال سفارت آمریکا به قدس، مشروعیتبخشی به اشغالگری، تشدید فشار بر محور مقاومت و حمایت بیقید و شرط از اسرائیل، نشان داد که چگونه منافع تلآویو میتواند به سیاست رسمی کاخ سفید تبدیل شود. این همپوشانی نشان میدهد که لابی صهیونیستی فقط یک گروه فشار نیست، بلکه شبکهای برای مهندسی تصمیم سیاسی در آمریکا است.
نشانههای افول:
اما حقیقت این است که این رژیم، علیرغم همهی حمایتهای خارجی، بر روی زمینی لرزان ایستاده است. موجودیتی که با زور، اشغال، ترس و وابستگی زنده مانده، نمیتواند آیندهای پایدار داشته باشد. مقاومت ملت فلسطین، بیداری امت اسلامی و فرسایش هیمنهی نظامی و امنیتی اسرائیل، همه نشانههای افول یک پروژهی مصنوعیاند.
از همین روست که کلام قائد شهید، همچنان چون هشدار و پیشبینیای راهبردی در برابر چشم تاریخ ایستاده است: «اسرائیل ۲۵ سال دیگر را نخواهد دید.»
نظر شما